Ամանորյա սեղանին խոզի բդի փոխարեն հնում հայերը դրել են ամիճ կերակրատեսակը՝ լցոնած հավ, հնդկահավ կամ այլ խոշոր թռչուն։ Այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանն այս մասին ասաց «Հայ խոհարարական ավանդույթների զարգացում և պահպանում» հասարակական կազմակերպության նախագահ Սեդրակ Մամուլյանը՝ հավելելով, որ սեղաններին գերիշխել են նաև տարբեր տիպի պասուց տոլմաները, շատ մրգեղեն, չրեղեն, անուշապուր, մայրամապուր, չամչարակ, իսկ սեղանի զարդը եղել է ավանդական տարեհացը։
«Տարեհացը՝ միջինգով, երբ ամբողջ գերդաստանով հավաքվել են, և ում ընկել է միջի հատիկը, հենց նրանից են հաջորդ տարում հաջողություն ակնկալել»,- ասաց բանախոսը՝ միաժամանակ նշելով, որ ԽՍՀՄ ժամանակից մնացած մրցակցությունը կամաց-կամաց դուրս է մղվում, քանի որ այսօր կարելի է զարմացնել միայն սեղանի համեստությամբ ու ազգայնությամբ։ Ասուլիսի մյուս բանախոս ազգագրագետ Գոհար Ստեփանյանը նշեց, որ ձմեռային Նոր տարին ընտանեկան տոն է, և բնականաբար, հենց սեղանն է եղել առանցքում՝ խնջույք, կենացներ, նվիրատվույթուն։
«Ձմեռային Ամանորի 3 հիմնական գործողություններն են տոնական ուտեստի պատրաստումն ու ճաշակումը, տան մաքրումը, նորոգումն ու զարդարումը, իսկ երրորդ անքակտելի մասը շնորհավորական այցելություններ էին, շնորհավորական ուղերձները»,- նշեց ազգագրագետը։
