
🔞 90-ականներին յուրաքանչյուր տան հյուրասենյակում անխափան աշխատում էր վիդեոմագնիտոֆոնի հետ կապված խիստ տնային մաքսատուն` բաժանելով ընտանեկան երեկոները ռեյթինգային հստակ կատեգորիաների։ Բազային, անվտանգ ռեյթինգում ձանձրալի չեխական մուլտֆիլմերն էին, որոնց տակ խռացնում էր բազմոցին քնած պապը, իսկ դուք կարող էիք հանգիստ նայել` առանց անմիջական վերահսկողության։ Մեկ աստիճան բարձր կատակերգություններն էին, որտեղ Վոլոդարսկու «քթի տակ» ձայնով հնչած միակ հայհոյանքի պահին հայրիկը սկսում էր անբնական բարձր հազալ։ Հաջորդ, ավելի վտանգավոր մակարդակը ակտիվանում էր, երբ մարտաֆիլմի հերոսը սաքսոֆոնի ռոմանտիկ երաժշտության ներքո հանում էր վերնաշապիկը հերոսուհու աչքի առաջ. այդ պահին մայրիկը կտրուկ հրամայում էր գնալ խոհանոց ու տեսնել, հո թեյնիկը չի եռում։ Իսկ ամենաբարձր, արգելված կատեգորիան ճմրթված վիդեոկասետն էր` «Տերմինատոր 2/Էմանուել» գրառմամբ, որը հուսալի թաքցված էր հարավսլավական «ստենկայում» գտնվող «խռուստալից սալատնիցայի» հետևում։ #PAN-ի նոր կարդալիքը պատմում է ոչ թե ընտանեկան, այլ հոլիվուդյան ռեյթինգային համակարգի մասին`