Մինչ այժմ ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորման գործընթացում ադրբեջանական կողմը ծայրահեղ անհանդուրժողականություն էր դրսեւորում, ընդ որում պահանջներ ներկայացնելով որոշ վիճելի տարածքներ իրեն վերադարձնելու մասին, իր կազմում Լեռնային Ղարաբաղն ընդգրկելու վերաբերյալ եւ այլն: Այդ մասին հինգշաբթի հայտարարել է ՌԴ Աշխարհաքաղաքական խնդիրների ակադեմիայի թղթակից անդամ Արաիկ Ստեփանյանը: Նրա խոսքերով, այդ պահանջները ձեռնատու չէին հայկական կողմին: «Սակայն Ցխինվալից հետո, երբ Ադրբեջանն իր աչքերով տեսավ թե ինչ գին վճարեց Վրաստանը ուժի միջոցով Հարավային Օսեթիան նվաճելու փորձի համար, նա մեղմեց իր ախորժակը: Այս հարցում Ռուսաստանը որոշեց հետեւել «երկաթը տաք-տաք են ծեծում» ասացվածքին»,-գտնում է նա:
Ստեփանյանն ընդգծել է նաեւ, որ Հարավային Օսեթիայի դեմ Վրաստանի ագրեսիայից հետո վերջնականապես պարզ դարձավ, որ ռազմական ճանապարհով անհնար է վերադարձնել Լեռնային Ղարաբաղը, ուստի կողմերը որոշեցին, որ ավելի լավ է միանգամից անցնել դիվանագիտական ռելսերի վրա: «Տվյալ դեպքում Ռուսաստանը կառուցողական դեր կատարեց եւ միանգամից նախաձեռնությունն իր վրա վերցրեց, ինչի հետ ամերիկացիները ստիպված եղան համաձայնվել: Քանի որ ոչ մի այլ բան նրանք առաջարկել չեն կարող, որովհետեւ գտնվում են խորը տնտեսական ճգնաժամի մեջ, ինչն ընդհանրապես հարցականի տակ է դրել Ամերիկայի ապագան: Ռուսաստանն այս հարցում կայունացնող դեր կատարեց, միանգամից ճիշտ դիրքորոշում որդեգրելով եւ երկու կողմերին նստեցնելով բանակցությունների սեղանի շուրջ: Ռուսաստանի շնորհիվ ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորումն ընթացավ առավել հանդարտ, դիվանագիտական, հավասարակշիռ, հանգիստ հունով»,-գտնում է ռուս քաղաքագետը:
Միեւնույն ժամանակ նա գտնում է, որ Ադրբեջանն ու Հայաստանը զսպեցին իրենց ախորժակները: «Այժմ նրանք ստիպված են ինչ-որ փոխզիջման գալ, ինչն անհրաժեշտ է Կովկասի կայունացման համար: Սա շատ կարեւոր տարածաշրջան է ոչ միայն ԱՄՆ-ի, այլ նաեւ Եվրոպայի, Թուրքիայի ու արաբական երկրների համար: Ուստի, թույլ չտալու համար հակամարտության էսկալացիան, հայկական եւ ադրբեջանական կողմերն ընդունեցին այս հռչակագիրը, պայմանավորվելով կարգավորել հակամարտությունը խաղաղ ճանապարհով: Առավել եւս, որ Ադրբեջանին ընդհանրապես ձեռնատու չէ առճակատման գնալ, փորձելով ռազմական ճանապարհով վերադարձնել Լեռնային Ղարաբաղը, քանի որ դա հղի է լուրջ հետեւանքներով: Ադրբեջանի կողմից հակամարտության էսկալացիան, ինչպես Վրաստանի դեպքում, կարող է հանգեցնել ադրբեջանական պետության վերջնական փլուզման, իսկ հեռանկարում կարող է հարցականի տակ դնել Ադրբեջանի գոյությունը: Ուստի վատ խաղաղությունը, մշուշոտ, վիրտուալ ռազմական հաղթանակից լավ է»,-կարծում է Արաիկ Ստեփանյանը, գրում է «Ռուսկայա լինիան»:
