Հայաստանի առաջին և ամենահին առցանց մեդիան՝ 2000 թվականից։
Ապագան պայծառ է և եռագույն™
Իմ PANը
2026 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Միացյալ Նահանգների մեծ էկրաններին հայտնվեց Laika Entertainment ստուդիայի վեցերորդ ֆիլմը, որը միաժամանակ առաջինն էր յոթ տարվա ընդմիջումից հետո։ Լավ առիթ է հիշելու, թե ինչպես է ստուդիան, որտեղ տիկնիկների դեմքերը տպում են եռաչափ պրինտերով, իսկ էկրանային ժամանակի վայրկյաններն «արդյունահանում» են շաբաթներ տևող բարդ աշխատանքի շնորհիվ, ձևավորել սեփական էպոսը։
PAN-ը կպատմի ամբողջ ճշմարտությունը Laika ստուդիայի մասին։
Պատկերացրեք մասնագիտություն։ Դուք ամբողջ օրը զբաղված եք տիկնիկի մասերն ու ամբողջ տիկնիկը միլիմետրի տասնորդական չափով շարժելով, ամեն նման շարժումից հետո տեսախցիկի կոճակը սեղմելով, ապա կրկին շարժելով, կրկին սեղմելով ու այդպես շարունակ։ Եթե տիկնիկը ու շրջակայքը բավարար բարդ են, ունեն շատ էլեմենտներ, ապա լավագույն դեպքում երեկոյան կհանձնեք 24 կադր, այսինքն` ֆիլմի ուղիղ մեկ վայրկյանը։ Դա, եթե օրը հաջող է։ Իսկ եթե ոչ, ասենք` դեկորացիաների կողքին ինչ-որ մեկը փռշտացել է, ամեն ինչ պետք է նկարել նորից։
Այժմ դա բազմապատկեք 132 րոպեով. ստացվում է ավելի քան 190 հազար կադր։ 190 հազար հաջողված կադր։ Այսքան է տևում «Վայրի անտառը» (Wildwood, 2026)՝ կադր առ կադր անիմացիայի (սթոփ-մոուշն) տեխնիկայով երբևէ նկարահանված ամենաերկար լիամետրաժ ֆիլմը։ Սակայն ֆիլմը ստեղծած Laika ստուդիայում նման բաները սովորաբար չափում են ոչ թե ժամերով կամ կադրերի քանակով, այլ տարիներով. էկրանավորման գաղափարը ծնվել է 2011-ի սեպտեմբերին՝ գրքի լույս տեսնելուց մի քանի շաբաթ անց, իսկ արտադրությունը պաշտոնապես հաստատվել է միայն 2021-ի սեպտեմբերին։
Laika-ն ունի անսովոր կենսագրություն։ Այն աճել է մեկ այլ ստուդիայի փլատակներից, հորինել տիկնիկների դեմքերը տպելու եղանակ, ինչի համար ստացել է Կինոակադեմիայի առանձին մրցանակ ու, այդ ամենով հանդերձ, այդպես էլ չի դարձել ֆինանսական հսկա։ Եկեք հերթով հասկանանք։
«Վայրի անտառը»-ը 2011-ի վեպի էկրանավորումն է։ Այն գրել է The Decemberists ռոք խմբի ֆրոնտմեն Քոլին Մելոյը, նկարազարդել է նրա կինը՝ նկարչուհի Քարսոն Էլիսը։ Իրադարձությունները տեղի են ունենում Օրեգոն նահանգի Պորտլենդ քաղաքում։ Հենց այդ քաղաքում է գտնվում Laika-ն։
Գլխավոր հերոսուհի Փրյու Մաքքիլը (հնչյունավորել է Փեյթոն Էլիզաբեթ Լին) յոթերորդ դասարանցի է, ում հանձնարարված է հոգ տանել փոքր եղբոր՝ Մեքի մասին։ Օրերից մի օր եղբորն առևանգում է թռչունների երամը, ու Փրյուն նրա հետևից մտնում է Անանցանելի մացառուտ՝ քաղաքի եզրին թաքնված կախարդական անտառ։ Նրան է միանում դասընկեր Քյորթիսը (Ջեյքոբ Թրեմբլեյ)։
Կադրերից այն կողմ հավաքվել են մարդիկ, ովքեր վաղուց ճանաչում են միմյանց։ Ֆիլմի ռեժիսորական աթոռին Թրևիս Նայթն է՝ ստուդիայի նախագահն ու գործադիր տնօրենը, նրա առաջատար անիմատորներից մեկը, «Կուբոն և երկու լարերը» (Kubo and the Two Strings, 2016) ֆիլմի ռեժիսորը։ Սցենարը գրել է Քրիս Բաթլերը` «ՊարաՆորմանի» (ParaNorman, 2013) համառեժիսորն ու համահեղինակը, «Բացակայող օղակի» (Missing Link, 2019) ռեժիսորը։
Տեսախցիկի հետևում կինոյի կենդանի լեգենդ Քեյլեբ Դեշանելն է, ում համար սա առաջին փորձն է սթոփ-մոուշնում։ Երաժշտությունը գրել է մեկ այլ լեգենդ Դարիո Մարիանելին։ Կերպարներին հնչյունավորել են Քեյրի Մալլիգանը, Ռիչարդ Է. Գրանտը, Օքվաֆինան, Անջելա Բասեթը, Ջեյք Ջոնսոնը, Չարլի Դեյը, Ամանդլա Սթենբերգը, Ջեմեյն Քլեմենթը, Թոմ Ուեյթսը, Մայա Էրսկինն ու Տանտու Կարդինալը։
Ֆիլմի բյուջեն կազմել է 100 միլիոն դոլար։ Սա Laika-ի առաջին ֆիլմն է PG-13 ռեյթինգով։ Ինքը՝ Նայթը, այն բնորոշել է որպես ստուդիայի ամենաբարդ աշխատանք. ֆիլմում պատկերված են մասշտաբային ճակատամարտեր, թռչում են շատ ռեալիստիկ թռչուններ։ Սթոփ-մոուշնի համար, որտեղ յուրաքանչյուր փետուր պետք է ձեռքով շարժել, դա մոտավորապես նույնն է, ինչ հացթուխին խնդրես բիսկվիտից տիեզերանավ հավաքի։
Նրանք հրճվանքից ծիածան են միզում։ Ֆիլմն ունի հավանության հարյուր տոկոս Rotten Tomatoes-ում։ The A.V. Club-ը ֆիլմին տվել է B+ և անվանել սիրո խոստովանություն Պորտլենդին։ Boston Globe-ը տվել է չորսից երեք ու կես աստղ և գրել, որ սա, հնարավոր է, ստուդիայի magnum opus-ն է՝ 16 տարվա աշխատանքի արդյունք։
Կան, իհարկե, տհաճ բացառություններ։ Ավստրալիացի մի կինոքննադատ ֆիլմին դրել է երեք աստղ հինգից։ Նրա կարծիքով՝ այն հավակնոտ է, բայց ձգձգված։ Նա նաև զգուշացրել է ծնողներին, որ դեռահասների մասին հեքիաթի համար ֆիլմը մռայլ է։ Մարդը երևի «Մինիոններ» էր սպասում։
Ինչ վերաբերում է փողին. առաջին անգամ Laika-ն որոշել է դիստրիբյուցիայի համար չաշխատել խոշոր հոլիվուդյան ստուդիայի հետ։ ԱՄՆ-ում ֆիլմը թողարկում է Fathom Entertainment-ը, որը սովորաբար զբաղվում է համերգների ցուցադրությամբ ու կրկնակի թողարկումներով, իսկ արտերկրում այն վաճառում է FilmNation-ը։ Ստուդիայի մարքեթինգի տնօրեն Դեյվիդ Բերքն այս առթիվ ասել է, որ Laika-ն շարժվում է սեփական ճանապարհով։
Մինչև պրեմիերան վերլուծաբանները ԱՄՆ-ում սպասում էին 5–10 միլիոն դոլարի դեբյուտ։ Fathom-ը, սակայն, բերում է սեփական փաստարկները. «Քորալայնի» (Coraline, 2008) կրկնակի թողարկումը 2024-ին ամբողջ աշխարհում հավաքեց ավելի քան 52 միլիոն դոլար, ու ֆիլմի ընդհանուր արդյունքը հասավ 188 միլիոնի։ Նյութը գրելու պահին աղբյուրները «Վայրի անտառի» համար տարբեր թվեր են նշում՝ մոտավորապես 24-ից մինչև գրեթե 29 միլիոն դոլար։
Արդյո՞ք ֆիլմը կարդարացնի իրեն, առայժմ պարզ չի։ Screen Daily-ի հաղորդմամբ՝ Մեծ Բրիտանիայում այն սահմանել է կինոթատրոնների քանակի ռեկորդ ինչպես ստուդիայի, այնպես էլ տեղական դիստրիբյուտոր Black Bear-ի համար։
Սկսենք սկզբից, իսկ սկիզբը կապված է Ուիլ Վինտոն անունով մարդու հետ։ Նա ծնվել է 1947 թվականին, իսկ 1974-ին «Օսկար» է ստացել «Փակ երկուշաբթիներ» (Closed Mondays) կարճամետրաժ ֆիլմի համար։
Պորտլենդում գտնվող նրա ստուդիան հայտնի դարձավ պլաստիլինե անիմացիայով ու գովազդով։ Եթե գովազդում երբևէ տեսել եք պարող չամիչներ, դա Վինտոնի աշխատանքն է։
1990-ականների վերջին ստուդիային փող էր պետք լիամետրաժ նախագծերի համար, ու 1998-ին նրա մեջ ներդրում արեց Nike-ի հիմնադիր Ֆիլ Նայթը։ Փողի հետ ստուդիայում հայտնվեց Նայթի որդի Թրևիսը, որը պատանեկության տարիներին զբաղվում էր երաժշտությամբ` դեմո-ալբոմ ձայնագրելով հայրական տանը կառուցված ստուդիայում։ Թրևիսը սկսեց ամենաաննկատ գործից. մի աղբյուրի համաձայն՝ նրա առաջին աշխատանքը The PJs սերիալի հերոսի բեղերի մշակումն էր համակարգչային բաժնում։
Հետո պատմությունը զարգացավ այսպես։ 2003-ին Ֆիլ Նայթը դարձավ վերահսկիչ փաթեթի սեփականատեր, Թրևիսը մտավ տնօրենների խորհուրդ, իսկ Վինտոնը շուտով դուրս մղվեց ընկերությունից։ Հետազոտողները վիճում են՝ ինչպես դա անվանել։ Ոմանք դրանում տեսնում են հաջող գործարք, մյուսները, օրինակ՝ Cartoon Brew-ի հեղինակները ու Claydream վավերագրական ֆիլմը, կարծում են, որ Վինտոնի ժառանգությունը ջնջվել է։
Ինքը՝ Թրևիս Նայթը, հարցազրույցում ասել է, որ ստուդիան սնանկացել էր, ու առանց մարդու, ով որոշեց դրա հիման վրա մի նոր բան ստեղծել, Laika-ն պարզապես գոյություն չէր ունենա։ Որոշեք ինքներդ, բայց արժի իմանալ երկու տարբերակներն էլ։
2005-ի հուլիսին ստուդիան վերանվանվեց Laika` ԽՍՀՄ կողմից 1957-ին տիեզերք ուղարկված շան պատվին։ Սկզբում ընկերությունն ուներ երկու ուղղություն. Laika Entertainment՝ ֆիլմերի ու Laika/house՝ գովազդի համար։ 2014-ին գովազդային ստորաբաժանումը առանձնացրին ինքնուրույն HouseSpecial ընկերության տեսքով, որպեսզի Laika-ն կենտրոնանա միայն կինոյի վրա։
«Քորալայն»
Ռեժիսորը Հենրի Սելիկն է, լեգենդար «Մղձավանջ Սուրբ ծննդից առաջ» (The Nightmare Before Christmas, 1993) ֆիլմի հեղինակը։ Բյուջեն՝ 60 միլիոն դոլար, հավաքել է մոտ 162 միլիոն, կար նաև «Օսկարի» առաջադրում։ Սա ստուդիայի առաջին ֆիլմն էր և շատ տարիների ընթացքում առաջին սթոփ-մոուշն անիմացիոն կինոնկարը, որ իրական ֆինանսական հաջողություն ունեցավ։ 2009-ին Սելիկը լքեց ստուդիան։
«ՊարաՆորման» (ParaNorman, 2012)
Ռեժիսորներ՝ Սեմ Ֆել և Քրիս Բաթլեր։ Բյուջեն՝ 60 միլիոն դոլար, հավաքել է մոտ 107 միլիոն։ Նույնպես «Օսկարի» առաջադրում։
«Բոքսթրոլներ» (The Boxtrolls, 2014)
Բյուջեն՝ 60 միլիոն դոլար, հավաքել է մոտ 109 միլիոն։ Եվ կրկին «Օսկարի» առաջադրում։
«Կուբոն և երկու լարերը»
Թրևիս Նայթի ռեժիսորական դեբյուտն ու ստուդիայի առաջին հաղթանակը BAFTA-ում՝ «Լավագույն անիմացիոն ֆիլմ» անվանակարգում։ Հենց այստեղ հայտնվեց 3D պրինտերով ամբողջությամբ տպված առաջին տիկնիկային կերպարը՝ Լուսնային գազանը։
«Բացակայող օղակ»
Ռեժիսոր՝ Քրիս Բաթլեր։ Նորից «Օսկարի» առաջադրում։ Ֆինանսական առումով, սակայն, իրավիճակը տխուր էր։ ԱՄՆ-ում ֆիլմը մեկնարկեց ընդամենը իններորդ տեղում, առաջին հանգստյան օրերին հավաքեց մոտ 5 միլիոն դոլար, իսկ ամբողջ ցուցադրության ընթացքում՝ մոտ 16 միլիոն։ Laika-ի համար դա պատմության ամենաթույլ արդյունքն էր։
Այս ֆիլմի թողարկման համար ստուդիան արդեն բաժանվել էր իր նախկին գործընկեր Focus Features-ից, իսկ ցուցադրությունը ստանձնել էր United Artists Releasing-ը։ Հաջորդ տարվա օգոստոսին, համավարակի պատճառով, ստուդիան կրճատեց աշխատակիցների մի մասին։ Այդ պահին այնտեղ աշխատում էր 362 մարդ։
Կա մի տարօրինակ օրինաչափություն. Laika-ի բոլոր ֆիլմերը ստացել են քննադատների բարձր գնահատականները, բայց ֆինանսական արդյունքներն ընդհանուր առմամբ նվազման միտում են ունեցել։ Ոմանք դա կապում են նրա հետ, որ ստուդիան մրցում է Pixar-ի ու Illumination-ի նման հսկաների հետ, մյուսները կարծում են, որ փոքր «մեծահասակների» հեքիաթները դժվար է վաճառել լայն հանդիսատեսին։ «Ինչո՞ւ» հարցի ճշգրիտ պատասխանը չկա։
Գլխավորը, որ պետք է հասկանալ Laika-ի մասին. սա ոչ թե սովորական ստուդիա է, այլ իսկական արտադրություն։ Animation World Network-ի լրագրողը, ով այցելել էր «Բոքսթրոլների» նկարահանման հրապարակ, այն նկարագրել է որպես փայտամշակման արհեստանոցի, խաղալիքների խանութի ու NASA-ի խառնուրդ։
Ահա թե ինչ կառուցվածք ունի այդ արհեստանոցը։ Ի սկզբանե է թուղթը, հետո՝ թվային տարբերակը։ VFX-ի ղեկավար Սթիվ Էմերսոնի խոսքով՝ ամեն ինչ սկսվում է 2D նկարից։ Հետո կերպարը թվային տեսքով քանդակում են Maya-ում, ու միայն ռեժիսորի հավանությունից հետո մոդելը հանձնվում է վարպետներին, ովքեր պատրաստում են կմախքը։
Այո, Laika-ի տիկնիկը հոդերով մետաղական կմախք է, որի վրա դրվում են փրփուր-լատեքս ու սիլիկոն։ Տիկնիկների բաժնի ղեկավար Ջոն Քրեյնին կմախքն անվանում է դերակատարության հիմք. այն կատարելագործում են առնվազն ինը ամիս։ «Բացակայող օղակի» միստր Լինքն ուներ ավելի քան 250 դետալ, իսկ նկարահանումների համար պատրաստվել էր 11 «մերկ» և 12 հագնված Լինք։
Տիկնիկների բաժինը զբաղեցնում է մոտ 1800 քառակուսի մետր` տեղավորելով մինչև հարյուր վարպետի՝ այդ թվում ոսկերիչներ, ինժեներներ, նկարիչներ ու տեքստիլի մասնագետներ։ Հագուստն առանձին արկած է. այն պետք է 24 կադրից յուրաքանչյուրում անշարժ մնա, իսկ «Քորալայնի» ժամանակ մի պարզ սվիտեր կարում էին մոտ երեք շաբաթ։
Իսկ ի՞նչ կա դեկորացիաներից։ Laika-ի դեկորացիաները նման են տիկնիկային տնակների, բայց ենթարկվում են խիստ ինժեներական տրամաբանության։ Դրանք կառուցում են մոտ 42 դյույմ (մի մետրից մի փոքր ավելի) բարձրության վրա, որպեսզի անիմատորը կարողանա կանգնել կողքին ու հասնել տիկնիկին՝ մեջքը չկոտրելով։ Խոշոր դեկորացիաներն էլ քանդվող են՝ ներքևից լյուկերով ու շարժվող պատերով։
«Բացակայող օղակի» համար տիկնիկները պատրաստվել էին նախորդ ֆիլմերի համեմատ մոտ 20%-ով փոքր. ամենախոշոր հերոսը՝ միստր Լինքը, ուներ 16 դյույմ (մոտ 40 սմ) հասակ, իսկ ֆիլմում կա ավելի քան 110 դեկորացիա ու 65 վայր։
Բայց ամենահետաքրքիրը, իհարկե, դեմքերն են։ Սա հենց այն հնարքն է, որը ստուդիային բերեց Կինոակադեմիայի մրցանակ։ Դասական «փոխարինվող» անիմացիայում յուրաքանչյուր արտահայտության համար պատրաստում են առանձին գլուխ կամ դիմակ, իսկ անիմատորը նկարահանման ընթացքում դրանք փոխում է։ «Մղձավանջ Սուրբ ծննդից առաջ» ֆիլմում այդպիսի դեմքերն ընդամենը մի քանի հարյուրն էին՝ ձեռքով քանդակված։
Laika-ն որոշեց դրանք տպել 3D պրինտերով։ Առաջին փորձերը սկսվել են 2006-ին՝ դեռ «Քորալայնի» նախապատրաստման ժամանակ։ The Hollywood Reporter-ի տվյալներով՝ ֆիլմում եղել է 6333 դեմք, որոնցից հնարավոր էր հավաքել դեմքի 207 հազար արտահայտություն։ Դրանից հետո տեխնոլոգիան միայն աճեց։ Սկզբում դեմքերը տպում էին սպիտակ պլաստիկից, ձեռքով հղկում ու ներկում վրձնով։ Հետո անցան գիպսային փոշով աշխատող գունավոր պրինտերների («ՊարաՆորման», «Բոքսթրոլներ»), ապա՝ Stratasys-ի գունավոր ֆոտոպոլիմերային պրինտերների։
Դեմքերի թիվն էլ աճեց. մոտ 40 հազար «ՊարաՆորմանում», 56 հազար «Բոքսթրոլներում», 64 հազար «Կուբոյում» ու ավելի քան 100 հազար «Բացակայող օղակում»։ Վերջինի համար հինգ պրինտեր աշխատում էր գրեթե շուրջօրյա՝ շաբաթական տալով մոտ 2000 դեմք։
Դեմքերը պետք է ինչ-որ տեղ պահել ու հաշվառել, և դրա համար, նախատիպավորման բաժնի ղեկավար Բրայան Մաքլինի խոսքով, ստուդիան ունի «դեմքերի գրադարանավարների» մի ամբողջ բանակ։ 2016-ին Մաքլինը դեմքերի անիմացիայի նախկին դիզայներ Մարտին Մյունյեի հետ ստացել է Կինոակադեմիայի գիտատեխնիկական մրցանակ՝ սթոփ-մոուշն անիմացիայում արագ նախատիպավորման համակարգի համար։
Իսկ «Կուբոյի» Լուսնային գազանը դարձավ ստուդիայի առաջին ամբողջությամբ տպված տիկնիկը. նրա համար պրինտերները 147 օր շարունակ 1417 տարբեր դեմք էին արտադրում։
Հիմա ամենատխուր մասը։ Անիմացիան գնում է 24 կադր վայրկյանում արագությամբ, ու ստուդիայի թիրախային նորման յուրաքանչյուր անիմատորի համար շաբաթական 4,3 վայրկյան պատրաստի նյութն է։ Սակայն իրականությունն ավելի համեստ է. միջինում ստացվում է 2,5-ից 3,5 վայրկյան։
«Բացակայող օղակի» վրա աշխատել է 31 անիմատոր, իսկ հիմնական նկարահանումները տևել են 92 շաբաթ։ Գագաթնակետին միաժամանակ աշխատել է 91 նկարահանման «միավոր»՝ ստուդիայի ցանկացած նախորդ ֆիլմից 50%-ով ավելի։ Մեկ ֆիլմի արտադրությունն ընդհանուր առմամբ տևում է մոտ հինգ տարի։
«Բոքսթրոլների» նկարահանող խմբի գնահատմամբ՝ յուրաքանչյուր անիմատորի բաժին է ընկնում մոտ տասը օժանդակող մարդ. նրանք, ովքեր տիկնիկներ ու դեկորացիաներ են պատրաստում, վերանորոգում են դրանք, լույս են դնում և հետևում են կարգուկանոնին։
Տիկնիկներն ու դեկորացիաները միշտ պակասում են, այդ պատճառով տեսարանները հաճախ նկարահանում են մի քանի անցումով և կանաչ ֆոնի վրա։ Պատահում են տեսարաններ, որոնք ուղղակի անեկդոտային են։ Որպեսզի միստր Լինքը թռիչքի ժամանակ վերև քաշի տաբատը, անիմատորները կադրից կադր փոխել են տիկնիկներն ամբողջությամբ։ Իսկ որպեսզի այդ տաբատը պատռվի, պետք է եկել հատուկ կոնստրուկցիա՝ հերոսի հետույքի 300% մասշտաբով։
Այս ամենն, իհարկե, չի նշանակում, որ Laika-ում գլուխ են հանում առանց համակարգիչների։ Նկարահանումից հետո կադրերը մաքրում են՝ հեռացնելով ամրակներն ու օժանդակ կառույցները, այսինքն՝ այն ամենը, ինչը մատնում է, որ տիկնիկն ինքնուրույն չի կանգնում։
«Բացակայող օղակի» համար ստուդիան մեկ մարդու հաշվով նախատեսում էր օրական մոտ 50 կադր՝ պլանի միջին 100 կադր տևողության դեպքում, իսկ մաքրման ենթակա էր մոտ 2000 հատված։ Նկարահանման ընթացքին հետևում են Flow Production Tracking համակարգով, իսկ տիկնիկների բաժնի ժամանակացույցը կազմում է մեքենայական ուսուցմամբ աշխատող ծրագիրը։ Ստուդիան օգտագործում է նաև լրացված իրականություն։
Լավ, իսկ ինչո՞ւ է այս ամենը տեղի ունենում Օրեգոնում։ Բացատրություններից մեկը ձանձրալի է ու համոզիչ։ Պորտլենդում անշարժ գույքը համեմատաբար էժան է, ուստի ստուդիան կարող է իրեն թույլ տալ հսկայական շենք, որտեղ արտադրության գագաթնակետին միաժամանակ կառուցում են տասնյակ դեկորացիաներ, իսկ տիկնիկների ու հագուստների կրկնօրինակները պահեստում սպասում են իրենց հերթին։
Ստուդիան ունի մեծ պլաններ։ Դրանցից մեկը մեծահասակների համար նախատեսված նուարային ֆիլմն է՝ The Night Gardener-ը` «Օզարկ» (Ozark) սերիալի համահեղինակ Բիլ Դյուբյուկի սցենարով։ Մյուսը Սյուզաննա Քլարկի «Պիրանեզի» վեպի էկրանավորումն է. Laika-ն իրավունքները ձեռք է բերել 2024-ի հունիսին, իսկ ֆիլմը կնկարահանի Թրևիս Նայթը։
2023-ին ստուդիան նախկինում Netflix-ում աշխատած Մեթ Լևինին նշանակեց խաղարկային կինոյի ու սերիալների ուղղության ղեկավար։ Իսկ ինքը՝ Նայթը, հասցրել է նկարահանել «Բամբլբի» (Bumblebee, 2018) ու «Տիեզերքի տիրակալները» (Masters of the Universe, 2026) լիամետրաժ խաղարկային ֆիլմերը։
Հին ֆիլմերին էլ ստուդիան չի մոռանում։ 2024-ին կինոթատրոններ վերադարձավ «Քորալայնը», իսկ 2025-ին՝ «ՊարաՆորմանը»՝ The Thrifting նոր կարճամետրաժ ֆիլմի հետ միասին։
Laika-ի պատմությունը համառության պատմություն է։ Քննադատները տարիներ շարունակ գովում են ստուդիային, իսկ հանդիսատեսը նրա ֆիլմերին գնում է դժկամությամբ։ Ստուդիան, սակայն, շարունակում է դեմքեր տպել, գոտկատեղի բարձրության դեկորացիաներ կառուցել և րոպեների էկրանային ժամանակի վրա տարիներ ծախսել։ Արդյո՞ք «Վայրի անտառը» կփոխհատուցի ծախսերը, պարզ կդառնա ավելի ուշ։ Բայց ֆիլմն արդեն կա. հեքիաթ մի աղջկա ու կախարդական անտառի մասին, որ ստեղծվել է տասը տարուց ավելի, ու որի յուրաքանչյուր վայրկյանը ձեռքի գործ է։
